Home  /  Work  /  Ik heb de ruimte nodig / Redefining or reinventing spaces

Ik heb de ruimte nodig / Redefining or reinventing spaces

 
Other work
Ik heb de ruimte nodig / Redefining or reinventing spaces
Installation, 2017
Lightboxes, pictures, screenprints, drawings, photo's and posters and one big banner.

The Stadskunstkamer is a semi public spaced for art by the Gemeente Haarlem. It is unclear who curates it and what is allowed. There were some discussions about the public function of the space, of the work in in and about public art in Haarlem in general. I made a reaction on this discussion, about the function of 'the artist' in a city, but also a reaction on my view on a city like Haarlem and it's potential, but also it's alternative, rough side. The installation was shown from January until the end of May.

A lot of the times I make work about the alternative voice of society; from squats until creative spaces, where artists think about what art actually is. It can be about my neighbor without a residence permit or I will go to places where the (social) rules (can) change, where my neighbor without papers is welcome and where ‘the truth’ can be variable. Redefining or reinventing of the physical and cultural space is a social thing, that happens with trial and error and by asking many questions. This something an artist and or an activist does, a lot of the times. My work is based on small observations of that. Unmask the RAFELRANDEN of a city, the alarming vacancy of empty buildings, the potential of a city. This ‘redefining’ is possible when there is space for indistinctness, statements, ambiguity, change, mess, esthetics, questions, my neighbor and loads of jokes with truth in the core.

Underneath you can read the dutch text that was written for the Stadskunstkamer as a sort of blog for the neighbourhood. Jur Botter, City Counsel Member for Culture of Haarlem and me had a meeting at the Stadskunstkamer and Richard Stekelenburg wrote an article about the work.


Wat?
Te zien zijn reclameachtige lichtbakken die helemaal geen reclames laten zien. Daarnaast maakte ik een spandoek als ode aan het ambigue kunstenaarschap met al haar lagen en al haar tegenstrijdigheid.
Ook ging ik letterlijk op zoek naar verborgen ruimtes in de stad. De installatie gaat over die onbekende en leegstaande plekken in Haarlem die voor veel mensen onzichtbaar zijn, onbenutte ruimtes met potentie. Het gaat ook over de ruimte voor grootse woorden en statements die morgen misschien weer veranderen. Als kunstenaar wil ik graag mijn werk laten zien en in gesprek met mensen over wat hen beweegt. Met deze installatie doe ik een oproep om kunst zichtbaar te laten zijn in de stad.

Over mijn werk

Ik maak vaak werk over de alternatieve stem in de samenleving: van kraakpanden tot broedplaatsen waar kunstenaars nadenken over wat kunst nou eigenlijk is. Soms kan het zelfs gaan over mijn buurman zonder verblijfsvergunning. Ik vind het leuk om naar plekken te gaan waar de (sociale) regels kunnen veranderen, waar mijn buurman zonder verblijfsvergunning gewoon welkom is en waar 'de waarheid' zomaar veranderlijk kan zijn. Het herdefiniëren of heruitvinden van de fysieke en culturele ruimte is een sociaal gebeuren, dat gaat met vallen en opstaan en door veel vragen te stellen. Dit is iets wat de kunstenaar en/of activist vaak op zich neemt. Mijn werk is gebaseerd op kleine observaties daarvan. Het blootleggen van rafelranden van een stad, de zorgelijke leegstand van een stad, de potentie van een stad. Dit herdefiniëren kan ook door een wereld te laten zien waar ruimte is voor onduidelijkheid, ambiguïteit, statements, verandering, rommel, esthetiek, vragen, de buurman en vele grapjes met een kern van waarheid. Vaak maak ik kunst in videovorm, maar voor de Stadskunstkamer in stilstaand beeld. Het spandoek is een object dat voor handelingen staat, voor actie en verandering. Zo ben ik met het spandoek rond gaan lopen en bij plekken geweest die misschien wel herdefinitie verdienen, waar krakers kwamen en u niet, maar ook openbare plekken waar natuur door mensenhanden is gemaakt en daklozen leven in stadsparkjes. Via mijn beelden krijgt u klein inzicht in de alternatieve ruimtes en stemmen van een stad als Haarlem.

Waarom eigenlijk?

De publieke ruimte is voor de stad en haar bewoners. De functie van publieke ruimte moet bevraagd
worden vanuit een cultureel belang en niet vanuit een commercieel belang. Dat culturele belang hoeft niet om winst te gaan, het hoeft niet mooi te zijn of afgestemd te zijn op ieders smaak.
Kunst laat de potentie van ruimtes zien en gaat in gesprek over onderwerpen die vaak in onze samenleving onbesproken blijven, of in ieder geval niet in het openbaar besproken worden. Kunstenaars hebben de ruimte nodig zodat van onderaf nieuwe initiatieven kunnen ontstaan, waarbij zij zich niet laten inzetten als instrument voor mooie beelden en bloemetjesschilderijen in de openbare ruimte, maar waar zij de ruimte krijgen om zonder censuur te spreken. Kunst gaat over ontdekking.   Het is er niet om het bestaande te bevestigen maar om de werkelijkheid te blijven bevragen met een kritische blik belicht daarmee ook het ongeziene en haar eigen rol. Een kunstenaar is daarmee geen instrument om de stad te promoten, maar maakt een stad wel uniek.

Article (dutch) 26.01.2017 Richard Stekelenburg
Haarlems Dagblad 
 
 
Related items